III edycja Ogólnopolskiego Czytania Jeżycjady

Nasza szkoła przystąpiła do udziału w III edycji Ogólnopolskiego Czytania Jeżycjady Małgorzaty Musierowicz organizowanej przez wydawnictwo Akapit Press. Celem akcji jest zachęcenie do czytania książek autorki.

W dniach od 4 do 31 marca 2019 roku biblioteka szkolna zamieni się w Jeżyce, czyli dzielnicę Poznania.

Zapraszamy wszystkich, do udziału w akcji, zarówno miłośników serii, jak i nowych przyjaciół rodziny Borejków.

W programie:

1. Konkurs fotograficzny „Przyłapani na czytaniu Jeżycjady”.
2. Konkurs plastyczno-literacki „Projekt okładki Jeżycjady z zachętą do jej przeczytania”.
3. Głośne czytanie „Z rodziną Borejków”.
4. Konkurs „Booktalking na najlepszą książkę z serii Jeżycjada”.
5. Akcja „Poszukiwacze rodziny Borejków”.
6. Scenka teatralna na podstawie książek Małgorzaty Musierowicz.

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU!!!

Obchody Światowego Dnia Uśmiechu i IX Światowego Dnia Tabliczki Mnożenia

Szkolne obchody Światowego Dnia Uśmiechu i IX Światowego Dnia Tabliczki Mnożenia za nami.

Te dwa ważne w życiu naszej szkoły wydarzenia w tym roku zbiegły się w jednym dniu - 4 X 2019 r. Jak co roku, uczniowie i nauczyciele dużo się uśmiechali :). Uczniowie klas 4 - 6 na lekcjach matematyki musieli wykazać się nie tylko znajomością tabliczki mnożenia, lecz także umiejętnością logicznego myślenia i dużą wyobraźnią. Albowiem zmierzyli się tego dnia z wieloma łamigłówkami, z których każda miała bezpośredni związek z mnożeniem. A na koniec... test. Czy ten na smartfonach, czy ten na kartkach... pokazał prawdę - kto jest MISTRZEM ZNAJOMOŚCI TABLICZKI MNOŻENIA w każdej klasie i nie tylko. Klasy trzecie natomiast kodowały uśmiechnięte buźki. Doskonaliły w ten sposób umiejętności odwzorowywania i symetrii.

zdjęcia

Projekt „Z ustawą na Ty”

Dziecko chce być dobre.
Jeśli nie umie – naucz.
Jeśli nie wie – wytłumacz.
Jeśli nie może – pomóż.

Janusz Korczak

W listopadzie wszyscy uczniowie klas VII naszej szkoły wzięli udział w projekcie „Z ustawą na Ty”.

Celem jego były działania profilaktyczno – wychowawcze, zapoznanie uczniów  z „Ustawą o postępowaniu w sprawach nieletnich” z dn. 26.10.1982r. z późn. zm., ze szczególnym uwzględnieniem artykułów mówiących o odpowiedzialności prawnej osób, które popełniły czyny karalne, czy też uległy przejawom demoralizacji.

Prowadzącymi byli p. Urszula Kępczyńska – Kruk oraz p. Tomasz Kazirodek - zawodowi kuratorzy rodzinni z Zespołu Kuratorskiej Służby Sądowej Wykonującej Orzeczenia w Sprawach Rodzinnych i Nieletnich w Radomiu. Koordynatorami projektu w szkole były: Pani wicedyrektor Monika Kołaczek, p. Wioletta Klonowska i p. Dorota Szara.

Projekt składał się z trzech etapów:

Pierwszy polegał na przeprowadzeniu na terenie szkoły przez prowadzących projekt, prelekcji na temat: „Odpowiedzialność nieletnich w świetle obowiązującego prawa”, wyświetleniu filmu autorstwa Fundacji Po DRUGIE, w którym wychowankowie zakładów poprawczych opowiadali, jak się tam znaleźli i jakie mają plany na przyszłość. W tym etapie, dzięki życzliwości i zaangażowaniu Państwa kuratorów, uczestniczyli również uczniowie klas III gimnazjum.

Drugi etap to zorganizowanie konkursu, w którym wzięli udział chętni uczniowie. Konkurs polegał na rozwiązaniu testu, który zawierał informacje przekazywane w trakcie spotkania.

W trzecim etapie natomiast wyróżnieni i nagrodzeni (I miejsce – Amelia Tarka, II miejsce – Antonina Pawluk, III miejsca – Aleksandra Liszka oraz Maria Pawelec) uczniowie udali się na wycieczkę do budynku Sądu Rejonowego i Okręgowego przy ul. Warszawskiej. Tam też z rąk Prezes Sądu Rejonowego – Pani Urszuli Grabowskiej - Brożek oraz Przewodniczącej III Wydziału Rodzinnego - Pani Doroty Tarki, odebrali nagrody i wyróżnienia.

Wszyscy mieli niecodzienną możliwość obejrzenia pomieszczeń sądu, w tym min. pokoju zatrzymań nieletnich, pokoju mediacji, archiwum, czy nawet tzw. „ bezpiecznego ciągu”, który pokonują wraz z policją przestępcy, prowadzeni na salę rozpraw. Największą radość sprawił jednak młodzieży pobyt na wspomnianej już sali rozpraw, na której mogli oni zająć miejsca sędziego, prokuratora, świadka.

Pracownicy sądu przyjęli nas bardzo ciepło i życzliwie, cierpliwie odpowiadali na pytania i w atrakcyjny sposób starali się przybliżać sąd „od kuchni”, za co jesteśmy wdzięczni i bardzo dziękujemy! Wrażenia pozostaną z nami na długo…

Mamy nadzieję, że informacje, które uzyskali uczniowie i to, co wyróżnieni mieli okazję zobaczyć, pozwoli na rozsądne podejmowanie decyzji oraz pomoże zrozumieć, że życie jest wartością, której nie wolno zmarnować!

Poniżej przedstawiamy fotorelację z realizacji projektu.

 

Koordynatorzy projektu

Wicedyrektor p. Monika Kołaczek

p. Wioletta Klonowska

p. Dorota Szara

zdjęcia

Projekt edukacyjny 2018 w klasach drugich gimnazjum

Po raz ostatni w roku szkolnym 2017/2018 uczniowie klas II gimnazjum przystąpili do realizacji projektu edukacyjnego. W okresie od grudnia do maja uczniowie podpisywali kontrakty, rozdzielali między sobą zadania i przystąpili do konkretnych działań. W maju na godzinach wychowawczych prezentowali efekty swojej pracy. W projekcie edukacyjnym wzięło udział 185 uczniów.
 
Najlepsze projekty, które znalazły uznanie swoich rówieśników to:
 
Kl. 2A: "Wycieczka, realna czy wirtualna?" (Paula Gierczak, Mateusz Kiliszek, Wiktor Kiernos, Kuba Zimowłodzki, Jakub Munik)
 
Kl. 2B: "Jak się tworzy filmy animowane?" (Jakub Karbowiński, Maciej Klimas, Oskar Kołacz, Jakub Kęska)
 
Kl. 2C: "Chiny, których nie znacie" (Zuzanna Gorzym, Aleksandra Farbiś, Julia Tkaczyk, Kostrzewa Angelika)
 
Kl. 2D: "Roboty wczoraj, dziś i jutro" (Kacper Rzeszut, Jakub Guza, Mateusz Nowicki, Michał Dybalski, Kordian Oświt)
 
Kl. 2E: "Ludzie niczym kameleony - zmienność ludzkiej osobowości" (Wiktoria Stępniak, Soja Aleksandra, Maja Gołosz, Aleksandra Potocka, Artur Piasta)
 
Kl. 2F:  "Cukier - słodka pułapka" (Paulina pożyczka, Julia Straicher, Marcelina Brylant, Natalia Kalbarczyk)
 
Kl. 2G: "Szwajcaria - mały kraj, wielkich atrakcji turystycznych" (Jakub Ambryszewski, Małgorzata Gil, Weronika Klecha, Patryk Kuliński, Kacper Religa)

Nasza placówka "Szkołą Młodych Patriotów"

W bieżącym roku szkolnym nasza szkoła przystąpiła do Ogólnopolskiego Konkursu „Szkoła Młodych Patriotów”, zorganizowanego przez Studium Prawa Europejskiego. Praca nad projektem trwała od 16 października 2017 r. do 30 kwietnia 2018 r. i polegała na realizacji zadań przewidzianych regulaminem konkursu. W efekcie końcowym nasza szkoła otrzymała certyfikat

Poniżej znajduje się skrócony opis realizowanych zadań.

Zadanie 1.
Przeprowadzenie konwersatoriów pt. „Patriotyzm na co dzień. Co dla mnie oznacza bycie patriotą?”

Podczas godzin wychowawczych zostały przeprowadzone lekcje o patriotyzmie. 
W klasach trzecich szkoły podstawowej omówiono temat poświęcony symbolom narodowym. W klasach 4 - 7 omówiono tematy:
- Patriotyzm i jego znaczenie w obecnej rzeczywistości, opracowano plakaty;
- Poznajemy nasze symbole narodowe;
- Powstanie styczniowe w latach 1863 - 1864 jako przykład walki o niepodległość;
- Uchwalenie Konstytucji 3 Maja.

Zorganizowano konkurs plastyczny „Pod skrzydłami Orła Białego”.

Przygotowano akademię w dniu 4 listopada 2017 r. - nasi uczniowie zaprezentowali przedstawienie pt. „Znak Orła”, upamiętniające rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości i nawiązujące do imienia szkoły. 

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Jolanta Wojsa, Ewa Gomoła, Beata Klimek-Majewska, Iwona Latała, Edyta Piechowicz.

Zadanie 2.
Przygotowanie plakatu 100. rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości.

Zadanie to zostało zrealizowane w ramach ogłoszonego konkursu w klasach 4 - 7. Uczniowie samodzielnie wykonali prace konkursowe poświęcone 100. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. 
Rozstrzygnięto konkurs wyłaniając zwycięzców:
miejsce I - Amelia Kuciewicz
miejsce II - Szymon Woźniak 
miejsce III - Maciej Kalecki

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Edyta Siczek, Aneta Mosiołek. 

Zadanie 3.
Przeprowadzenie sondażu wśród uczniów, nauczycieli, mieszkańców miejscowości nt. postaw patriotycznych oraz roli patriotyzmu lokalnego. 

Uczniowie naszej szkoły w ramach tego zadania opracowali pytania i przeprowadzili sondaż wśród społeczności szkolnej: nauczycieli, rodziców i uczniów. Rozmawiali również z mieszkańcami naszego osiedla. Pytania dotyczyły patriotyzmu np.: Czy jesteś patriotą? Co znaczy słowo patriotyzm? itp.

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Samorząd Uczniowski, Justyna Gawłowska.

Zadanie 4.
Przeprowadzenie ogólnoszkolnego konkursu wiedzy pt. „Historia Polski a patriotyzm”. 

Opracowany został regulamin konkursu „Historia Polski a patriotyzm”:
1. Organizator
Publiczna Szkoła Podstawowa nr 6 z Oddziałami Integracyjnymi im. Orła Białego w Radomiu.
2.  Cele konkursu
- popularyzowanie tematyki historycznej wśród uczniów,
- podnoszenie poziomu wiedzy historycznej, pobudzanie twórczego myślenia, 
- pogłębianie i umacnianie postawy patriotyzmu,
- uświadamianie młodzieży, że znajomość historii pozwala lepiej zrozumieć współczesny świat i relacje międzynarodowe,
- wzbogacanie i doskonalenie form pracy z uczniami zdolnymi.
3. Organizacja konkursu
Konkurs przeznaczony jest dla uczniów klas 4 – 7 szkoły podstawowej. Ma on formę pisemną, zawierającą pytania otwarte i zamknięte (teksty źródłowe, ikonograficzne i kartograficzne) i trwa 60 min. Zadania są opracowane przez nauczycieli historii w oparciu o literaturę obowiązkową.

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Ewa Gomoła, Edyta Piechowicz.

Zadanie 5.
Zorganizowanie ogólnoszkolnego konkursu recytatorskiego o tematyce patriotycznej „Polska  to mój Dom i Twój Dom”.

13.11.2018 r. w szkole odbył się konkurs poezji patriotycznej. Zgłosiło się do niego 19 osób z klas 4 - 7. Uczniowie mieli przygotować po jednym, wybranym wierszu patriotycznym polskiego poety. Jury, złożone z uczniów klas 5 i 7, oceniało opanowanie pamięciowe tekstu i sposób interpretacji. Po zakończeniu konkursu i dyskusji jury wybrało czterech kandydatów. I miejsce zajął uczeń klasy 4 - Mikołaj Kornafel, II miejsce - Hania Gliszczyńska również z klasy 4, III miejsce - Ola Kowalczyk z klasy 6 i Ania Pawelec z klasy 4.

Jednocześnie zorganizowano konkurs recytatorski dla uczniów klas 1 - 3. Wzięło w nim udział 20 uczniów. Uczestników oceniała komisja, w skład której weszły wolontariuszki z klas czwartych. Członkowie komisji zostali uprzednio przeszkoleni odnośnie kryteriów i punktacji. Opiekunowie zadbali o odpowiedni wystrój sali, podkreślający narodowy charakter przedsięwzięcia.
Zwycięzcy: Natalia Mazurkiewicz - I miejsce, Michalina Porczek i Lila Sadowska - II miejsce, Wiktoria Strzecha i Natalia Piasek - III miejsce. Laureaci otrzymali nagrody książkowe, zasponsorowane przez organizatorów.

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Beata Klimek-Majewska, Beata Kicior, Iwona Latała, Jolanta Wojsa, Ewa Gomoła.

Zadanie 6.
Zorganizowanie ogólnoszkolnego konkursu pieśni patriotycznych. 

Dnia 01.12.2017 r. odbył się szkolny konkurs „Piosenki patriotycznej”. Udział w konkursie wzięło 20 uczniów naszej szkoły w przedziale wiekowym od II klasy szkoły podstawowej do III gimnazjum.
Nagrody zostały przyznane w trzech kategoriach:
I kategoria: klasy 0 – 3
I miejsce: Julia Kruk
II miejsce: Łucja Karpińska
Wyróżnienie: Wiktoria Strzecha
II kategoria: klasy 4 – 5
I miejsce: Oliwia Jasińska
II miejsce: Lena Kupiec
Wyróżnienie: Izabela Potocka
III kategoria: klasy 6 – 3 gimnazjum
I miejsce: Barbara Jarosz
II miejsce: Julia Kozłowska
Wyróżnienie: Ola Jurkowska

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Małgorzata Wierzchowska-Koziak, Łukasz Kęska, Małgorzata Szpak.

Zadanie 7.
Przygotowanie Kodeksu Postaw Patriotycznych. 

W ramach tego zadania uczniowie z wszystkich klas na godzinach wychowawczych opracowali kodeks postaw patriotycznych. Następnie przewodniczący klas na spotkaniu Samorządu Uczniowskiego wspólnie w oparciu o wcześniej przygotowane kodeksy spisali jeden wspólny kodeks postaw patriotycznych dla naszej szkoły.

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Samorząd Uczniowski, Alicja Ostatek.

Zadanie 8.
Motyw małe ojczyzny w literaturze - przygotowanie prac pisemnych. 
To zadanie zostało zrealizowane w klasach siódmych na godzinach języka polskiego w formie prac pisemnych.

Na wstępie, w formie pogadanki omówiono temat prac, gdzie w literaturze motyw małych ojczyzn rozumiany bywa jako miejsce dzieciństwa, zakorzenienia, bliska, prywatna ojczyzna, pamięć najpierwsza. Bardziej wiąże się z wartościami i określoną moralnością. Miejsca niezmienne, przypisane każdemu człowiekowi raz na zawsze, bo można się urodzić tylko w jednym miejscu. Niewzruszalne, ponieważ mimo zawirowań na świecie, wojen, emigracji miejsce to pozostaje takie samo, do końca utrwalone w pamięci. Kolejno przytoczono przykłady z literatury. Prace uczniów zostały ocenione i wpisane do dziennika.

Nauczyciele odpowiedzialni za realizację zadania: Bożena Pawelec, Jolanta Wojsa.

Koordynator projektu: Ewa Gomoła
Realizacja od strony technicznej: Aneta Mosiołek

Pytania rodziców skierowane do logopedy

Jak nieprawidłowo przebiegający rozwój mowy dziecka, wpływa na nabywanie przez nie umiejętności czytania i pisania?

     Dziecko pięcioletnie powinno mieć zakończony rozwój mowy. Oczekujemy, by dysponowało zasobem słownictwa, umiejętnościami językowymi takimi, by mogło sprawnie porozumiewać się i rozwijać wiedzę o świecie. Chcemy, aby w przyszłości bez kłopotów uczyło się czytać i pisać, chętnie oraz aktywnie uczestniczyło w procesach edukacyjnych. Oczywiście, większe szanse na sukces szkolny mają dzieci, które zaczynając naukę w klasie pierwszej, mają za sobą prawidłowo przebiegający rozwój mowy, nie obserwuje się u nich deficytów poznawczych, nie są zaniedbane środowiskowo i którym rodzice dostarczali mnóstwo dobrej stymulacji.

     Wielu rodziców dzieci przejawiających trudności w czytaniu z niepokojem pyta, czy zaburzona mowa, wpływa aż tak znacząco na to, że dziecko ma problemy.  Niestety - tak. Oczywiście, jest istotne, jakie nieprawidłowości mowy, języka zdiagnozowano u dziecka – czy są to wady tylko artykulacyjne, czy nie ma innych zaburzeń współwystępujących (np. upośledzenia umysłowego, autyzmu, wady słuchu, zaburzeń koncentracji, uwagi, itp.)

     Kiedy dzieci uczą się czytać, poznają literki. Znakom graficznym odpowiadają  dźwięki, głoski. Teraz wyobraźmy sobie, jak trudno jest młodemu człowiekowi uczyć się, kiedy poznaje literę, a nie realizuje głoski, nie potrafi odróżnić jej od całej grupy jej podobnych. Nierozwiązane problemy dziecka związane z nieprawidłowym rozwojem mowy, utrudniają mu naukę czytania i pisania, narastają, kumulują się. Należy też sobie uświadomić, że terapia logopedyczna jest długotrwała.  Nie można w niej podążać na skróty. Logopeda potrzebuje czasu, by przygotować dziecko do prawidłowego mówienia, czyli usprawnić narządy artykulacyjne, pracować nad odbiorem dźwięków, różnicowaniem ich. Potem jest etap wywołania głoski, utrwalenia jej. Dobra terapia logopedyczna skupia się na rozwoju języka. Logopeda nie może wyłącznie wywoływać głoski. Dba o to, by dziecko zaczęło poprawnie wypowiadać się w mowie spontanicznej. Terapia logopedyczna kształci u dziecka zasób słownikowy czynny i bierny, uczy formułowania wypowiedzi prostej i złożonej, zwraca uwagę na dialog, narrację, rozwija u dzieci zainteresowanie światem i człowiekiem. Porządkuje wiedzę, która jest zawarta w języku. Przygotowuje dziecko, by sprawnie komunikowało się z innymi, a do tego potrzebna jest wiedza o rzeczywistości oraz dobrze ukształtowane konkretne narzędzie, jakim jest język. Logopeda zajmuje się również rozwojem języka pisanego i zazwyczaj  uczy odmiennymi, niż tradycyjne, metodami, ale też inaczej, niż nauczyciel, dysponuje czasem. Podejście logopedyczne jest mocno zindywidualizowane i wpisuje się w konkretny program terapii. Nie ma możliwości poznawania na każdych kolejnych zajęciach innej literki. Jest więc zrozumiałe, że pisanie  i czytanie jest odpowiednio powiązane z uczeniem mówienia konkretnego dziecka. Dlatego u uczniów z zaburzeniami mowy tak często spotykamy się z trudnościami w czytaniu i pisaniu w szkole. Dzieci nie mają szans na nabywanie tych ważnych umiejętności z resztą rówieśników w klasie. Uczniowie z zaburzeniami w rozwoju artykulacji oraz języka mają trudniejszy start, z powodu obiektywnych trudności.  W związku z tym bardzo ważne jest, by dzieci małe, u których mowa i język nie rozwijają się prawidłowo, jak najszybciej trafiały do specjalistów -  w przedszkolu lub wcześniej (dostępne są programy wczesnego wspomagania rozwoju), mogły zostać  zdiagnozowane, poddane odpowiednim oddziaływaniom terapeutycznym, aby idąc do szkoły, miały już trudności za sobą, lub w ich funkcjonowaniu nastąpiła taka poprawa, by mogły w ogóle uczyć się czytać i pisać. W szkole, kiedy trudności w czytaniu pojawią się i utrwalą, dziecku może pomóc tylko fachowa pomoc przygotowanego terapeuty, ponieważ rodzic i dziecko nie udźwigną reedukacji sami. Spotkają się z frustracją, która może fatalnie wpłynąć na dalszą naukę dziecka oraz zniechęcić je do dalszej pracy.

                                                                   Oprac. Dorota  Rumieńczyk, neurologopeda

 

Od czego zależy skuteczność terapii logopedycznej

Rodzice często pytają, jak długo ich dziecko będzie uczestniczyło w terapii logopedycznej i jaki będzie jej wynik (czy będzie kiedyś dobrze mówiło, a może tylko nieco lepiej). Odpowiedź nie jest prosta. Są pewne warunki, które mają wpływ na to, jak będzie przebiegała i jak się skończy terapia logopedyczna. Z praktyki wynika, że najważniejsze to: 

  • przyczyna wady wymowy - analizujemy, jak dziecko przyszło na świat, jak czuła się mama w ciąży, czy brała leki, jeśli tak, to jakie. Czy dziecko ma wady lub zaburzenia współwystępujących, jak się do tej pory rozwijało,  np. nie jest upośledzone umysłowo, nie ma autyzmu, poważnego niedosłuchu, ADHD, lub innych zaburzeń rozwojowych. Zaburzenie mowy może być jednym z objawów  poważnego schorzenia,
  • czas podjętej terapii: czy, i w jakim wieku, dziecko trafiło do specjalisty. Jeśli dziecko ma poważnie zaburzony rozwój mowy i języka, a terapię podjęto późno, kiedy dziecko ma 6 lub 7 lat, to nie można oczekiwać szybkich i dobrych efektów,
  • budowa aparatu artykulacyjnego – tu sprawdzamy, jaki jest zgryz dziecka, wędzidełko podjęzykowe, jaka jest sprawność narządów artykulacyjnych,
  • funkcjonowanie poznawcze -  czy dziecko szybko się uczy, jaką ma inteligencję, czy ma prawidłową uwagę, dobrze funkcjonujący słuch fonematyczny, czy jest dobrze zmotywowane,
  • rozległość i głębokość wady wymowy- sprawdzamy, czy anomalie obejmują głoskę jedną, czy wiele. Czy oprócz zaburzeń artykulacyjnych dziecko ma prawidłowo rozwinięty język, dysponuje bogatym zasobem słownika, buduje prawidłowo zdania, itp.
  • udział rodziców w terapii. Pamiętajmy, że terapia nie może być prowadzona ,,zaocznie” (niestety, dla wielu rodziców jest to model bardzo pożądany).  Karteczka z ćwiczeniami musi być objaśniona, ćwiczenia zademonstrowane. W przeciwnym razie rodzice mogą utrwalać błędne nawyki.  Opiekunowie dziecka muszą mieć świadomość, że to nie logopeda uczy mówić, tylko oni. Specjalista poznaje dziecko, przeprowadza wywiad z rodzicami i czuwa nad terapią. Kieruje nią, programuje, odpowiada za jej skuteczność. Trudno oczekiwać szybkich i dobrych efektów, jeśli nie współpracuje się z logopedą i nie realizuje jego zaleceń,
  • osobowość i umiejętności terapeuty. Logopeda ma kluczowe znaczenie dla powodzenia terapii. Będzie krok po kroku planował działania i czuwał nad postępami.  Mnożenie terapii logopedycznych, to znaczy - uczestniczenie dziecka w zajęciach logopedycznych w przedszkolu (czy szkole), w poradni, czasem dodatkowo prywatnie w domu, nie pomoże, a może poważnie zakłócić przebieg terapii. Kto w przypadku kilku logopedów weźmie odpowiedzialność za wynik terapii? Prawdopodobnie nikt. Z doświadczenia wiem również, że w opisanej sytuacji brakuje w terapii rodzica. Dziecko nie musi korzystać z zajęć logopedycznych w szkole, czy przedszkolu  tylko dlatego, że jest taka możliwość. Rodzic powinien znaleźć dla siebie i dziecka takiego specjalistę, któremu zaufa, i z którym będzie mógł współpracować. Warto też zapytać specjalistę, czy ma doświadczenie w pracy z dzieckiem np. upośledzonym umysłowo, autystycznym, itp. Nie każdy logopeda ma odpowiednie przeszkolenie, również nie każdy gabinet jest przygotowany do pracy z każdym pacjentem. W wielu brakuje odpowiedniego sprzętu, pomocy, wyciszenia, itp. Należy więc  poznać ofertę każdego gabinetu, by wybrać jak najkorzystniejszą dla dziecka.

Oczywiście są inne okoliczności, które w danym przypadku mogą mieć kluczowe znaczenie dla przebiegu i skuteczności terapii. W każdym jednak wypadku rodzice muszą wykazać się akceptacją dziecka, zrozumieniem, a czasem cierpliwością, bo terapie trwają przez rożny, czasem długi, okres. Wyniki również zależą od wielu  złożonych okoliczności. Wielu pacjentów kończy terapię z sukcesem i mówi prawidłowo, ale część z nich nie będzie mówiło nigdy  w sposób idealny (np. w przypadku niektórych uszkodzeń mózgu) lecz czytelniej, inną grupę będą stanowili ci, u których mowa werbalna nie pojawi się nigdy.   Należy zadbać    więc o    to,  by   rozwijać  zdolności językowe, artykulacyjne   dziecka zgonie   z  jego możliwościami, aby mogło z powodzeniem komunikować się z ludźmi.

                                                                                oprac. Dorota Rumieńczyk, neurologopeda

 

 

Rola rodzica w terapii logopedycznej

Rola rodzica w terapii logopedycznej jest w rzeczywistości nieoceniona. Począwszy od tego, że opiekun zgłasza dziecko na zajęcia. Wyraża w ten sposób swoje zainteresowanie problemami syna lub córki. Informuje, iż dostrzega nieprawidłowości w rozwoju ich mowy. Jest to kluczowe. Deklaracja współpracy z logopedą  doskonale motywuje dziecko do pracy.

     Zanim terapia zostanie rozpoczęta, logopeda przeprowadza wywiad z rodzicem. Zbiera informacje, które pozwolą postawić trafną diagnozę, zgłębić przyczynę zaburzeń,  poznać zainteresowania dziecka i jego rodziny, zaplanować terapię. Podczas pierwszych kontaktów z logopedą rodzice dowiadują się, że nie tylko będą zobowiązani do wykonywania ćwiczeń w domu, ale też do towarzyszenia dziecku w gabinecie. Z doświadczeń terapeutów wynika, iż obecność rodziców na zajęciach to gwarancja sukcesu. Ma to związek między innymi z tym, że mogą oni zobaczyć, jak wykonuje się prawidłowo ćwiczenie. Uczą się, na co zwrócić szczególną uwagę, co konkretnie nieprawidłowego występuje np. podczas deformacji ,,sz”, w jaki sposób trzymać policzki, kiedy ,,ucieka powietrze bokami języka”, jak masować język do ,,r”. Dowiadują się, jakie inne problemy (laryngologiczne, ortodontyczne, itp.) wpływają na mowę dziecka. Bez instruktażu  dla opiekunów wielu ćwiczeń  nie powinno zalecać się do wykonywania w domu. Wielokrotnie słyszałam od rodziców, że czas u logopedy, kiedy byli wypraszani z gabinetu i siedział pod drzwiami - to czas stracony. Będąc na zajęciach rodzice uświadamiali sobie, że terapia bez ich udziału nie mogła się powieść. Popełniali w domu wiele błędów, bowiem najlepszy nawet opis ćwiczenia, nie wyjaśniał wszystkiego.  Można było uniknąć wielu porażek, skrócić czas terapii, gdyby współpraca z logopedą przebiegała prawidłowo. Rodzice przyznają również, że w obecnych czasach, kiedy są zwyczajnie przepracowani, zajęci wieloma sprawami, do pracy z dzieckiem motywuje ich często fakt, iż za tydzień spotkają się znów ze specjalistą, który zapyta o ćwiczenia wykonywane w domu.

     W trakcie terapii logopedycznej ujawnia się mnóstwo różnorodnych problemów dziecka – nieprawidłowy zgryz, niewłaściwe napięcie mięśniowe, wadliwa sylwetka, problemy oddechowe. Rodzic ma szansę na bieżąco obserwować trudności dziecka i może im wcześniej zaradzić, kiedy uda się  w odpowiednim czasie do właściwego specjalisty. Pomoc dziecku powinna być przemyślana i kompleksowa, rozwijać je w różnych sferach, a nie przypadkowa, epizodyczna, niespójna.

     Rodzice zgłaszają wiele nieprawidłowości u swoich dzieci. Niektóre dotyczą dydaktyki, a nie są związane z deficytami rozwojowymi dziecka. Nierzadko zapominamy, że rodzic, który doskonale wywiązuje się z funkcji opiekuńczych, wychowawczych, jest troskliwym tatą, kochającą mamą, nie ma często przygotowania, by prawidłowo uczyć, np. czytania i pisania.  Zanim poprosimy, by  ćwiczył z dzieckiem w domu, powinniśmy poinstruować go, jak to prawidłowo zrobić, ponieważ rodzice  w dobrej wierze mogą popełniać kardynalne błędy. Dodatkowo, podczas pracy w domu, stres i kłótnie demotywują zarówno dziecko, jak i rodzica. Można tego uniknąć, jeśli rodzic dostanie od terapeuty odpowiednie wsparcie.

     Śledzenie postępów dziecka, odpowiedni wysiłek, daje satysfakcję rodzicowi. W czasie zajęć, na których  jest on obecny, może poznać  swoje dziecko z innej niż do tej pory strony. Dziecko czuje się ważne, funkcjonuje pewniej. Zysk odnoszą też rodzice mający dzieci z tak zwanymi trudnymi zachowaniami. Logopeda jest zawodem z przygotowaniem pedagogicznym, psychologicznym (często i medycznym). Uczenie komunikacji to również uczenie zachowań społecznych. Rodzic ma możliwość otrzymania konkretnych wskazówek,  zobaczenia korekty zachowania niepożądanego. Wspierany autorytetem terapeutycznym  opiekun może wprowadzić w odpowiednim czasie zmiany, które poprawią jego relacje z dzieckiem oraz ogólne funkcjonowanie rodziny.

     Terapia logopedyczna trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Między specjalistą a jego rodziną często zawiązuje się specyficzna więź.  Zakończenie terapii rzadko jest łatwe. W podsumowaniu wspomina się miłe, ale i trudne chwile. Rodzice są świadomi swojego udziału i roli.  Dostrzegali, że w trakcie terapii, ich dziecko spowalniało, lub cofało się w postępach wtedy, gdy borykali się z problemami w pracy zawodowej, nie mieli czasu na ćwiczenia, lub wykonywali je pobieżnie. Byli tego świadomi, więc modyfikowali swoje działanie. Rodzice, którzy zapisują swoje dziecko na zajęcia, dowiadują się, że sesja raz w tygodniu w gabinecie, nawet u najlepszego logopedy, nie przyniesie pożądanych zmian w funkcjonowaniu dziecka, jeśli nie będzie pracy w domu. Nie można też zrzucać odpowiedzialności na dziecko - ,,Syn nie ćwiczy, bo jest leniem, przecież wie, gdzie ma zeszyt, może sam popracować”. Żadne dziecko nie będzie pracowało nad czymś, co nie jest ważne dla rodzica. Świadomy rodzic dostrzega potrzeby swojego dziecka i towarzyszy mu w pokonywaniu przeróżnych trudności życiowych, w tym związanych z rozwojem mowy.

 

                                                                                    oprac. Dorota Rumieńczyk, neurologopeda